Zondag 28 juni 2026 om 10.00 uur

Bekijk/beluister de dienst via de Kerkomroep
Orde van dienst 

Schriftlezingen: Genesis 37:1-25a en Lukas 2:4-7.

Deze zondag zou ik als ambulant predikant van Voorschoten voor het laatst voorgaan. Maar, de kerkenraad heeft mij gevraagd om nog enkele maanden bij te tekenen wat ik graag doe. Daarom zal de zondag van afscheid waarschijnlijk 11 oktober worden. Maar, wat ik bedacht heb voor deze zondag 28 juni, dat blijft. Ik wil, bijna aan het einde gekomen van mijn predikantswerk binnen de gangbare kerkelijke instituties graag een verband leggen met mijn zondagse start in februari 1993. Toen ben ik begonnen als predikant in Leimuiden en preekte die eerste zondag over het kindje in het biezen mandje dat door zijn zus in handen gespeeld wordt van de vijand. De naam van het jongetje in het biezen mandje weten we niet (pas later krijgt hij de naam Mozes), maar we weten uit het verdere verloop wel dat zijn zus Mirjam heet: met naam en toenaam wordt zij genoemd wanneer het volk Israel door de Schelfzee is getrokken en ontkomen is aan het leger van de farao. Mirjam en haar moeder stellen vertrouwen in de menselijkheid van de ander, ook al is die ander je vijandig gezind. In het grieks heet Mirjam Mariam of Maria. Dit laatste leerde ik jaren geleden en besefte dat Maria en Jozef, de twee groten namen rondom Jezus’ geboorte, zijn sterven en opstanding, dat deze twee de verhalen oproepen van hun bekende voorouders/naamgenoten uit het begin van de bijbel. Ooit begonnen dus met Mirjam/Maria (Exodus 2:1-10) wil ik mijn predikantschap afronden met Jozef. We lezen het begin van het lange Jozefverhaal dat te vinden is in de laatste veertien hoofdstukken van het bijbelboek Genesis. En we horen in Lucas 2:4-7 dat voor Maria en Jozef geen plaats is in de herberg. Betekent deze beschamende opmerking dat we er alles aan zullen doen om deze twee wel een plaats te geven oftewel dat we de oude verhalen van Jozef en Mirjam/Maria elkaar zullen blijven vertellen. In onze wereld is het net zo belangrijk als in vroegere werelden om te blijven vertrouwen in de menselijkheid van de ander (Mirjam/Maria) en om al je vindingrijkheid in te zetten om mensen en volkeren met elkaar te verzoenen.
– Martin Koster